Tanıştırayım, ben.
Bir kızın en sevdiği şarkıyı iyi dinleyin,
Çünkü orada tüm söylemeye korktuğu şeyler gizlidir.
Ayşe Kulin
Ben de isterdim sevdiğimden mektup gelsin,
Ama hiçbir beklenen arama gelmiyorken -tıpkı beklenen mesaj gibi- , o mektup da gelmezdi.
Şimdilerde çocuk bakıyorum. İki tane erkek çocuğu. Batuhan 5 yaşında, Efehan 3 yaşında. Tam konuşamıyorlar ve bu onlara fazla bir tatlılık katıyor.
Cartoon Network’te hangi çizgi film varsa, kucağıma oturup ellerini yanaklarıma koyarak anlatıyorlar. Batuhan anlatırken, Efehan konuşursa; elini yanağımdan çekip, Efehan’ın ağzını kapatıyor. O da sinirlenip, Batuhan’a vuruyor. Kollarımın arasında bir savaş çıkıyor ve ben de bağırıyorum “Yeter artık, sevmiyorum sizi içeri gidin.” diye.
Canıma tak ettiriyorlar bazen. Sözümü de dinleyip içeri gidiyorlar, ama giderken Efehan, bana diyor ki;
“Ama ben biysey yapmooollumki, hep Batuyyan vuyuyoooll bana.” Batuhan altta kalır mı?
“Şaka yapıyol Efe. Ablla şakasına inanma.”
Bu saflıkları karşısında sarılıp, öpüyorum onları. Canlarım benim.
Keşke ben de onlar gibi yalanı şaka diye yuttursam kendime. Gülsem yalanlar karşısında…
Dostum, güneşe bak, toprağa bak, suya bak, buluta bak; fakat, arkana bakma….kimin geldiği önemli değil, kimin gelmediği de…unutma, yolcu değişir, yol değişir, ama menzil değişmez. yolcuya bakıp, yolunu tanıma.
